Gdzie kończy się artyzm, a zaczyna rzemiosło? To pytanie nieustannie towarzyszy mi podczas odsłuchu płyty deep house’owej inkarnacji Dana Snaitha, znanego szerzej publiczności jako Caribou. Butterfly to bowiem płyta hermetyczna, stworzona do konkretnych zastosowań: to muzyka dla parkietowych koneserów, którzy do klubów zaglądają regularnie i słyszeli wiele setów.

To nie jest płyta wdzięczna do całościowego odsłuchu i wiele razy testowała moją cierpliwość. Klubowość tego grania bywa bowiem natarczywa. Utwory oparte na basowym uderzeniu, choć produkcyjnie efektowne – często są pozbawione głębszej emocji albo intrygujących metamorfoz. To granie często jest zbyt automatyczne, żeby mogło mnie poruszyć.

Moje odsłuchy bazowały na zasadzie sita. Jest tu bowiem kilka utworów, które wybijają się z monotonii lub mają rodzaj energii, który broni te kompozycje. Tak jest chociażby z Waiting So Long, kawałkiem,  który wyróżnia się pozytywną aurą i sympatyczną „juwenaliową” produkcją. Sad Piano House niepokoi i nęci intrygującymi partiami pianina. Good Night Baby zaskakuje złożoną konstrukcją i melancholijną wrażliwością na tle raczej prostej pod tym względem albumowej konkurencji. Jest jeszcze zwieńczający album Eleven, który wyróżnia się melodyjnym wysublimowaniem znacznie wyższym od albumowej średniej.

Gdzie kończy się więc artyzm i zaczyna rzemiosło? Do jakiej kategorii zaliczyć Butterfly? Jestem zdania, że każda muzyka to forma sztuki, ale nie każda forma sztuki jest rzemiosłem. A ta forma sztuki… zdecydowanie jest rzemiosłem!

Utwór: Good Night Baby
Album: Butterfly
Projekt: Daphni
Kraj pochodzenia: Kanada (mieszka w Wielkiej Brytanii)
Wytwórnia: Jiaolong
Gatunek: Deep House
Światowa data premiery:
6 luty 2026